نگاهت می کنم خاموش و خاموشی زبان دارد زبان عاشقان چشم است و چشم از دل نشان دارد چه خواهش ها درین خاموشیِ گویاست نشنیدی؟ تو هم چیزی بگو چشم و دلت گوش و زبان دارد بیا تا آنچه از دل می رسد بر دیده بنشانیم زبانبازی به حرف و صوت معنی را زیان دارد چو هم پرواز خورشیدی مکن از سوختن پروا که جفت جان ما در باغ آتش آشیان دارد الا ای آتشین پیکر! برآی از خاک و خاکستر خوشا آن مرغ بالاپر که بال کهکشان دارد هوشنگ ابتهاجادامه مطلب

سایه ها، زیر درختان، در غروب سبز میگریندشاخهها چشم انتظار ِ سرگذشت ابرو آسمان، چون من، غبار آلود دلگیریباد، بوی خاک ِ باران خورده میآردسبزهها در راهگذار ِ شب پریشانندآه، اکنون بر کدامین دشت میبارد؟باغ، حسرتناک ِ بارانی ستچون دل من در هوای گریهی سیری… + نوشته شده در دوشنبه ۲۲ آبان ۱۴۰۲ ساعت 17:9 توسط گمنام  |  ادامه مطلب